Verslag IRO (Interreligieuze Ontmoetingen)

Zondag 16 februari 2020 in de Ontmoetingskerk Dieren

Een bijeenkomst om de Verklaring van Verbondenheid tussen diverse religieuze gemeenschappen te tekenen.

Het thema van deze bijeenkomst is ‘Ontmoeting en Maaltijd’. Frans Koevoets van de IRO, die de sprekers van deze middag inleidt, benadrukt dat er bij het opstellen van de tekst gekeken is naar wat deze partijen bindt, niet wat de verschillen zijn. Ontmoeting, een echte ontmoeting met de ander verbindt. Samen eten, samen een maaltijd delen geeft een basis voor solidariteit en verbondenheid. Een leuke bijkomstigheid is dat de jeugd/jongeren zichzelf op het programma heeft gezet. Er is een oproep gedaan om ter plekke een koor te vormen met alle jongeren die er op dat moment zijn.

Vervolgens zegt uit iedere geloofsgemeenschap iemand iets over het thema ‘Ontmoeting en Maaltijd’

Imam Aydin Yener: Selimiye moskee Dieren.

Hij spreekt in het Turks, maar het wordt vertaald.
Eten is een primaire, sociale activiteit. De eetcultuur weerspiegelt de gewoonten van een groep. Er zijn bijna altijd wetten en regels over eten, vaak religieus en soms ook cultureel bepaald. Deze regels zijn onderhevig aan religieuze, culturele en economische veranderingen. Samen een maaltijd delen is een brug om met elkaar in contact te komen, om elkaar te leren kennen en te accepteren. Het gevolg van samen eten is cohesie tussen de mensen. Kinderen leren op een ontspannen manier wat de regels zijn omtrent de maaltijd. Kortom: samen eten verbroederd.

Beate Katzenstein: voorzitter van de Liberaal Joodse gemeente Gelderland.

In de Joodse gemeenschap betekent een maaltijd een viering van het besef dat het vanuit de hemel is verkregen, dat het leven zin heeft gekregen. Weet waarom je leeft en dus ook waarom je eet. Elke maaltijd moet een mitswa zijn: een goede daad voor ieder mens. Iedereen kan daar naar eigen vermogen een bijdrage leveren. Het is geven en nemen; altijd een wederkerigheid. Je moet eigenlijk niet alleen eten, maar het liefst samen met anderen. Met elkaar zijn, met andere culturen geeft verrijking. Je leert van elkaar. Als je elkaar echt ontmoet, verrijkt jou dat. Een maaltijd is de eerste vorm van levensheiligen: het verbinden van het aardse met het heilige.

Ds. Kees Bochanen: namens de Prot.gem. Dieren, Ellecom/De Steeg en Spankeren/Laag-Soeren/Dieren NO.

Hij memoreert dat Frans Koevoets op Radio 5 is geweest. Dat kan je terug horen op: https://www.nporadio5.nl/zininweekend/gemist/uitzending/724653/6-1-2020 (Programma ‘Zin in weekend’ van KRO-NCRV).
In 2001 werd na de aanval op de Twintowers contact opgenomen vanuit de moskee, maar daarvoor was er al een gespreksgroep van vrouwen van de moskee en vrouwen uit de PKD.

Later kwam de synagoge erbij.
Wat wij gezamenlijk hebben is de bijbel. Kees Bochanen gaat in op het verhaal van Abraham die drie mannen ontmoet en waarvan één God blijkt te zijn. Elkaar ontmoeten… voor we het weten is het God zelf die bij ons aan tafel zit.
Nog een voorbeeld: Jezus die bij mensen aan tafel gaat, aan de rand van de samenleving. Niemand wordt buitengesloten. Delen met elkaar en begin pas als iedereen er is. Delen van de overvloed die God ons schenkt.
Voorbeelden uit de Ontmoetingskerk van maaltijden die samenbinden:
De Ontmoetingsmaaltijd: elke 2 weken zijn er 40 plaatsen, die bijna altijd snel gevuld zijn.
De Paasmaaltijd en de maaltijd aan het einde van de startzondag zijn ook een teken van verbondenheid.

pastor Anita Coenraads: RK St. Eusebius parochie, locatie Dieren

Ontmoeten en maaltijd geeft verbinding. Als voorbeeld noemt zij een Zomerproject in Malburgen: pannenkoeken eten. Het gaat niet om de pannenkoeken, maar om het samen zijn. Ontmoeten, in navolging van Jezus, is er zijn voor de ander. Plekken waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, waar je je welkom voelt, delen in elkaars leven, elkaar echt ontmoeten geeft de kans een nieuw iemand te worden. Zo’n plek is er in Malburgen. In de verschillende tradities, geloofsgemeenschappen is er meer dat bindt dan scheidt. Elkaar echt ontmoeten, een Godsontmoeting is respect voor ieders eigenheid.

Na deze sprekers komt de burgemeester van de gemeente Rheden, Carol van Eert aan het woord.

De basis is dat de ene mens niet kan zonder de andere mens. Met name in deze regio: waar veel wat oudere mensen wonen (in vergelijking met sommige buurten in het westen van het land) kan eenzaamheid dreigen. Dit kan je veranderen door anderen ontmoeten.
Willen weten wie de ander is, elkaar willen ontmoeten, luisteren naar de ander dan ontstaat er begrip, respect en waardering. Bij een ontmoeting leer je van de ander en op basis daarvan kun je je eigen beeld bijstellen. Een relatie op basis van wederkerigheid. Onderzoek wat je voor elkaar kunt betekenen. Hier wordt je rijker door. Niet in de zin van geld of macht, maar als mens. Wees zoals een kerkelijke gemeente: samen en verbonden. Wees een verbinder zijn
Het begint in het klein, wat hier gebeurt, het ondertekenen van een verklaring van verbondenheid kan de basis zijn voor de wereld.

Hierna wordt de verklaring van verbondenheid ondertekend.

De jongeren zingen When You Believe van Mariah Carey, Whitney Houston.

Als afsluiting werd er nagepraat onder het genot van hapjes uit de verschillende culturen.
Het was een fijne middag met zo’n 100 aanwezigen. De sfeer was enthousiast en vrolijk. De verbondenheid tussen de groepen was bijna tastbaar. Het voelde goed. Een goed begin en toekomstgericht: elkaar op de hoogte houden van activiteiten en de intentie om 1 keer per jaar een bijeenkomst te houden.

De verklaring van verbondenheid werd ondertekend door:

Ds. Joke Quik van de Hervormde Gemeente Spankeren, Laag-Soeren en Dieren NO
Johannes de Pous, voorzitter kerkenraad Protestantse gemeente Dieren
Laura Wismeyer, voorzitter kerkenraad Prot. gem. Ellecom en De Steeg
Mehmet Öztürk, voorzitter Selimiye moskee Dieren
Paul Hendriksen, vice voorzitter RK St. Eusebius parochie, locatie Dieren
Beate Katzenstein, voorzitter Liberaal Joodse Gemeente Gelderland

In de Gelderlander verscheen diezelfde middag een artikel: https://www.gelderlander.nl/rheden/religieuze-primeur-in-dieren~ab91ec88/

Rini van Dijkhuizen.

Pasen – leef opgewekt!

Vorig jaar rond Pasen las ik een verhaal van Stephan de Jong, protestants predikant, met de titel ‘Jezus en de verzekeringsman’. Een verzekeringsman loopt de kerk in. Bij een afbeelding van Jezus aan het kruis blijft hij staan. ‘Ik denk dat u wel een begrafenisverzekering kunt gebruiken.’ Waarop Jezus vraagt of hij zich kan verzekeren voor een graf voor drie dagen. De verzekeringsman schudt het hoofd. Een verzekering voor een graf voor tien jaar is wel een mogelijkheid. Jezus houdt echter voet bij stuk, hij wil een graf voor slechts drie dagen. De verzekeringsman zegt dat dat echt niet kan, hij heeft er tenslotte verstand van. Dan ziet Jezus af van een verzekering. Teleurgesteld vertrekt de man. Opgewekt kijkt Jezus hem na, maar de verkoper van begrafenisverzekeringen kan helaas niet zo goed uit de voeten met opgewekte mensen.

Deze anekdote zal ongetwijfeld uiteenlopende reacties hebben opgeleverd, maar ik las er een belangrijk aspect van het paasverhaal uit de Bijbel in. In de verzekeringsman herken ik de menselijke behoefte naar zekerheid en geruststelling. Het leven is tenslotte een onvoorspelbaar avontuur dat we, zo goed en zo kwaad als het gaat, proberen door te komen. Dat dat geen loze woorden zijn merken we allemaal aan den lijve door de huidige coronacrisis.  Wat kan het dan een geruststelling zijn wanneer we, in ieder geval, een aantal onzekerheden kunnen tackelen door ervoor te zorgen dat ze financieel gedekt zijn. Dat geldt voor werk en inkomen, maar ook voor het financieel regelen van de uitvaart, want wanneer er één ding zeker is in het leven dan is het dat het eindig is. De dood hoort bij het leven.

Jezus kijkt in het verhaal van de Jong echter anders tegen het begrip ‘dood’ aan. Niet als een ‘voor altijd uit de tijd zijn’, maar als een eindpunt met een nieuw begin in het vooruitzicht. Dat is een hoopvol perspectief. Het geeft tegenwicht tegen het krampachtig vast willen houden aan alles waar we door de jaren heen aan gewend zijn geraakt en wat blijkbaar tot norm is geworden. Ik denk hierbij aan het winst denken waarin financiële groei tot heilig is verklaard, aan arbeid verheffen tot belangrijkste bron van zingeving, aan leven in de bubbel van maakbaarheid en polariserend denken in wij en zij, om maar een paar voorbeelden te noemen. Denkwijzen waar mensen veiligheid in zoeken, totdat blijkt dat dit tot een dood punt leidt en hoe ga je dan verder? Graaf je je in of ben je bereid om met een opgewekte, frisse, open blik naar de toekomst te kijken? Nieuwe, menswaardiger wegen in te slaan? Het paasverhaal kiest voor het laatste. Oude woorden met een relevante strekking.

Meinie Visser-Schram, ouderenpastor Protestantse gemeente Dieren,
namens de Raad van Kerken Veluwezoom.

JAARVERSLAG 2019

Het Jaarverslag 2019 van de Raad van Kerken Veluwezoom kunt u hier inzien en downloaden.